Kenan Sofuoğlu ile ilgili en ağır şeyleri yazdım iki gün üst üste...
“Yaptığın ayıptır” dedim.
“Özür dile” dedim.
“Olmaz böyle şey” dedim.
“Hâlâ özür dilemiyorsun” dedim.
“Sende utanma olsa özür dilerdin” bile dedim.
Dedim de dedim yani...
Bütün bu ağır eleştirilerime rağmen Kenan Sofuoğlu beni aradı.
Ve lafı hiç eğip bükmeden...
“Çok üzgünüm” dedi.
“Yaptığım hataydı” dedi.
“Özür diliyorum” dedi.
“Acemiliğime verin” dedi.
“Kilitlendim” dedi.
Dedi de dedi yani.
Ben de tarafsız bir gazeteci olarak Kenan Sofuoğlu’nun söylediklerini yazıp altına da “Özür dilediği için teşekkürler” dedim.
Vay efendim sen misin böyle yapan?
Kimi “Sofuoğlu’nu aklamak sana mı düştü” diye tepki gösterirken, kimi de kısaca “Yalaka” diyerek işimi bitirmeye kalkıştı... Bazıları sanki ellerinde “samimiyetölçer” varmış gibi “Kenan Sofuoğlu hiç de samimi değil” derken, bazıları da Cübbeli falan gibi fetva verip “Onun özrü asla kabul edilmez” diye ahkâm kesti.
Fanatizmin ideolojisi yoktur.
Bizim memlekette iki tarafın fanatikleri de...
Birbirlerinin amca oğludur, teyze kızıdır. Birbirlerinden kız alıp kız vermişler, akraba olmuşlardır.
Fakat bereket versin ki...
Bu memlekette bu fanatizm akrabalığının içinde yer almamayı tercih ederek...
“Hatasını kabul edip özür dileyen şahsın üstüne gitmeye devam etmek, hiç de medeni bir tavır değildir” anlayışında olan milyonlar var!
2019 yılında Allah hepimizin karşısına hep bu milyonlardan çıkarsın. Âmin!